Gouden bijdrage voor blinde studenten

Vorig jaar gooide corona roet in het eten van de vijftigjarige bruiloft van twee donateurs die ons al 15 jaar steunen, maar enkele weken geleden konden zij hun lange verbintenis alsnog met familie en vrienden vieren.

Zij vroegen hun gasten geen cadeaus te geven, maar een bijdrage te storten op de rekening van Stichting Lalibela, ten behoeve van onze studentenproject voor de blinden.
Dat leverde meer dan duizend euro op. Een fantastisch bedrag, dat voor de volle 100% ten goede komt aan onze studenten.

We danken het gouden paar en hun bruiloftsgasten hartelijk voor hun bijdrage!


Angstige tijden

In de weken voorafgaand aan de bezetting van Lalibela ontvingen wij wel berichten over toegenomen militaire activiteit en groeiende onrust in de stad, maar wij hadden goede hoop dat de stad de dans zou ontspringen. Die heeft immers geen strategische waarde. Hij ligt in onherbergzaam gebied, ver van de grote verbindingswegen van het land.
Wij vermoeden dat de symbolische waarde van de verovering de doorslag gegeven heeft in deze overval. Lalibela is een van de allerbelangrijkste christelijke plaatsen in Ethiopië.

Weinig zicht op de situatie

We ontvangen vanuit diverse hoeken berichten, die echter moeilijk te verifiëren zijn. De een beweert dat er grootschalig geplunderd wordt in de stad, de ander meent dat de christelijke Tigrayers de beroemde rotskerken zullen sparen. Wel staat vast dat de Tigrayers delen van Amhara en Afar hebben ingenomen, waarmee Lalibela midden in de conflictgebieden ligt.
Over het lot van onze vrienden in Lalibela blijven we in het ongewisse. Veel mensen zijn de stad ontvlucht. Een van onze vrienden heeft meer dan 300 kilometer gelopen voordat hij in het vooralsnog veilige Bahir Dar aankwam.

Maar het grootste deel van de mensen die van onze steun afhankelijk zijn, zal in de stad zijn achtergebleven. Hun leeftijd, gezondheid of handicap verhindert hen zo’n moeizame vlucht te ondernemen.
Over hen maken we ons grote zorgen. Zonder onze maandelijkse steun zal het bijzonder moeilijk zijn om in hun dagelijkse levensbehoeften te voorzien. De regio is dusdanig verwoestijnd dat ze ook onder normale omstandigheden al afhankelijk is van externe voedselvoorziening. Dat zal nu stilgevallen zijn. Omdat de lokale bank gesloten is, kunnen onze vrijwilligers de mensen in het Sociale Project niet voorzien van cash geld. En zoals dat gebruikelijk is in een oorlogssituatie zullen de Tigrayers de aanwezige voedselvoorraden voor zichzelf en hun eigen volk opeisen.

Wij houden ons hart vast voor de inwoners van Lalibela.

We proberen voortdurend contact te krijgen met onze vrijwilligers ter plekke, maar we zijn bang dat dat niet gaat lukken zolang Lalibela bezet is. Zodra de situatie het weer toelaat, zullen wij direct handelen, al naar gelang de behoeften die zich dan aan ons aandienen.

De studenten zijn veilig

Onze tien blinde studenten zouden normaal tijdens de zomervakantie in Lalibela verblijven, maar zij blijken veilig op de campus van diverse universiteiten te zitten. In veilig gebied. Dat betekent dat onze vrijwilliger Teshome in Addis, die de contacten met de studenten onderhoudt, hen kan blijven ondersteunen. Ook ontvangen zij nog wel de studiebeurs die wij hen geven.


Lalibela in de oorlog verzeild geraakt

Wat een paar weken geleden nog ondenkbaar leek, is nu toch gebeurd: de rebellen uit Tigray hebben de stad Lalibela veroverd.

Lalibela ligt hemelsbreed zo’n 40 kilometer van het zuidelijkste puntje van Tigray vandaan, maar het onherbergzame gebied in de regio leek enige zekerheid te bieden. En ook strategisch heeft de stad amper waarde.
Maar kennelijk hebben de rebellen een symbolische daad willen stellen met de verovering van deze stad, omdat ze religieus, historisch én toeristisch uitermate belangrijk voor Ethiopië is.

Het is ons nog niet gelukt om contact met onze vrienden in Lalibela op te nemen. En dat zal vermoedelijk nog wel een hele tijd duren.

We vrezen het ergste voor de mensen in onze projecten. Zij horen al tot de meest kwetsbare groep en hebben weinig reserves en geen sterk netwerk om op terug te vallen.


De situatie in Lalibela blijft erg zorgelijk

Met het oplaaien van de strijd in de naburige regio Tigray neemt ook de militaire activiteit in de stad weer toe. De gevechten zijn gelukkig nog ver weg, maar de dreiging houdt de mensen in zijn greep. En het herinnert hen er bovendien aan dat de toeristen zich voorlopig niet zullen laten zien. Dat is fnuikend voor een stadje dat voor een belangrijk deel afhankelijk is van de inkomsten uit toerisme.

Daarnaast hakt de corona-crisis er nog steeds in. Niet zozeer vanwege het aantal besmettingen, dat in Lalibela mee lijkt te vallen, maar door de desastreuze gevolgen ervan voor de economie en de voedselvoorziening. De regering heeft een paar maanden voedselhulp gegeven, maar dat is nu weer stilgevallen. Alle prijzen rijzen de pan uit, tot een verdubbeling en meer.
De mensen die wij met ons sociale project op de been proberen te houden, behoren tot de allerarmsten. Om te voorkomen dat ze onder het bestaansminimum zakken, hebben we het afgelopen jaar al twee keer hun maandelijkse steun verhoogd.
Dat kon, omdat we in het verleden een aardige buffer hebben opgebouwd. Maar ook voor (de financiële buffers van) onze stichting eist corona zijn tol. Het is moeilijk om binnen alle beperkingen fondswervende activiteiten op te zetten.

Bemoedigend is dat het regenseizoen dit jaar voor voldoende water zorgt om een goede oogst te krijgen. Hopelijk verlicht dat de druk op de voedselvoorziening binnenkort een beetje.


Afstuderen met een dubbele handicap

Afgelopen maand studeerden drie van onze studenten af:
* Wolderufail Debash haalde zijn bachelor in Education planning management aan Hawasa University
* Adane Eshetie haalde zijn graad in Sociologie aan dezelfde universiteit
* Ook Sintayehu Beyene werd bachelor in de Sociologie. Hij studeerde in Debre Birhan

Natuurlijk zijn we trots op onze studenten, zeker met de dubbele handicap van hun blindheid en de corona-beperkingen tijdens hun laatste studiejaar. Met dank aan onze eigen studentenbegeleider Teshome Asefa.

Het bedankje dat Wolderufail ons stuurde willen we u niet onthouden:

Please accept my heartfelt thanks for the best gift you could ever have given me: a wonderful education. I am who I am today because of your effort, guidance, and support. I couldn’t have done it without you. Thank you for your endurance and for never giving up on me—even when I made it hard for you.


Fijne feestdagen namens Stichting Lalibela

Beste vrienden en donateurs van Stichting Lalibela,

In onze nieuwsbrief van afgelopen maand heeft u kunnen lezen hoe het er met onze mensen en projecten in Lalibela voorstaat.

Van onze mensen daar horen we, dat zij ‘onze feestmaand’ vol onzekerheid zijn ingegaan: Covid 19 waart nog rond en wanneer zij aan het vaccineren toe zijn, is maar de vraag. Daarbij komt de onrust in het noorden van Ethiopië, waar ze in Lalibela dagelijks de gevolgen van merken. Dit alles komt voor onze mensen in het Sociaal Project bovenop een toch al karig bestaan. Met uw hulp kunnen we gelukkig iets extra’s doen.

We beseffen steeds beter wat de huidige problemen voor een stadje als Lalibela betekenen. Natuurlijk kennen ook wij op dit moment een – voor vele mensen – lastige periode, maar wel met voldoende eten en drinken. En wanneer we ziek worden, kunnen we worden getest en zo nodig verpleegd in een uitstekende gezondheidszorg.

Namens de deelnemers van het Sociaal Project, de blinde studenten, onze lokale vrijwilligers en bestuur/vrijwilligers in Nederland, danken wij onze donateurs voor hun steun en wensen wij alle vrienden en donateurs een gezond en voorspoedig 2021.

Bestuur Stichting Lalibela


Spanningen in Ethiopië

De coronacrisis is nog niet overwonnen of een nieuwe ramp overvalt Ethiopië. Politiek-etnische spanningen die al lang smeulen zijn tot een uitbarsting gekomen in Tigray. Het meest zuidelijke puntje van die provincie ligt hemelsbreed nog geen 40 kilometer van Lalibela. Dit stadje ligt echter afgelegen genoeg om naar verwachting buiten schot te blijven.

Stichting Lalibela houdt zich verre van politiek, maar we maken ons uiteraard grote zorgen over de ontwikkelingen. Hopelijk keert de rust en stabiliteit snel weer, en heeft de oorlog geen negatieve gevolgen voor de toch al zo broze economie van het land.


Corona in Ethiopië

Corona blijft de wereld in zijn greep houden. Ook als je niet persoonlijk getroffen wordt, heeft het een flinke impact op je leven. Dat geldt voor ons, hier in Nederland, maar veel meer nog voor onze toch al zo kwetsbare vrienden in Lalibela.

Voor zover ons bekend is niemand van hen besmet geraakt met het coronavirus. Maar de impact van de overheidsmaatregelen is enorm ontwrichtend. Hoe organiseer je een lockdown in een samenleving waar de mensen dicht op elkaar wonen? Waar het dagelijks leven zich op straat afspeelt, zowel sociaal als economisch? Waar schoon water en toiletten schaars zijn? Waar mensen geen reserves hebben en het wegvallen van werk leidt tot acute problemen? Waar kinderen hun zekerheden kwijtraken omdat scholen gesloten worden?

De regering probeert wel haar verantwoordelijkheid te nemen. Ze treft maatregelen om verspreiding van het virus in te dammen, zet voedselprogramma’s op en zoekt naar manieren om het dagelijks leven en het onderwijs op een verantwoorde wijze weer op gang te krijgen. Maar de problemen zijn zo overweldigend dat veel mensen zwaar getroffen worden. Meestal zijn dat de mensen die onderaan de sociale ladder staan – de doelgroep van onze projecten.

Om de gestegen voedselprijzen te compenseren, besloot het bestuur van Stichting Lalibela de maandelijkse bijdrage (blijvend) te verhogen. Dat geeft een beetje verlichting in moeilijke tijden.
Laten we hopen dat de pandemie snel onder controle is, en dat landen als Ethiopië niet pas als laatste aan de beurt komen bij het verdelen van de komende vaccins.


4 nieuwe (blinde) studenten op de universiteiten

Ondanks het vanwege de lockdown aangepaste eindexamenprogramma zijn alle vier onze eindexamenleerlingen geslaagd en toegelaten tot de universiteit.

De Ethiopische overheid doet haar best om het universitaire leven weer op gang te krijgen. Een noviteit is een zomercursus op de universiteit van Addis Abeba voor de nieuwe studenten om hen voor te bereiden op hun nieuwe opleiding.
Na afloop van die cursus nodigde onze studenten-coördinator Teshome Asefa hen bij hem thuis uit om ze persoonlijk een laptop te overhandigen. Zonder dit hulpmiddel is het praktisch onmogelijk om als blinde succesvol een universitaire studie af te ronden. En aangezien alle vier onze nieuwelingen blind zijn, kregen ze er elk een.
Met dank aan onze sponsoren!


Versterking van ons lokale team

Sinds dit voorjaar krijgt Setechign – de ‘moeder’ van ons sociale project – ondersteuning van Abiy Hailu.
Abiy is de gedroomde kandidaat om het stokje van Setechign op termijn over te nemen. Hij is universitair geschoold en al jarenlang projectleider van Chance Lalibela, een vergelijkbare organisatie als de onze, gefinancierd vanuit Zwitserland. Dat project wordt nu langzaam afgebouwd, dus ook voor Abiy is deze stap een mooie kans.
Met zijn komst zal de communicatie met Lalibela verbeteren. En we hopen dat Abiy met zijn ervaring ons sociale project nieuwe impulsen kan geven.

In de tussentijd werken Setechign en Abiy voorlopig in goede harmonie samen.

Wat ons betreft dus eindelijk weer eens goed nieuws vanuit het door de Corona-lockdown ook zwaar getroffen Ethiopië.